นิตยาภรณ์'s profile...**[~_~]**...รักนะรักเ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 12

    ความรัก… มักเป็นเช่นนี้แหละ

     
    โลกมีหลายสิ่งหลายอย่าง . . . เปลี่ยนแปลงมากขึ้นทุกวัน
    ไม่ว่าภาวะโลกร้อน . . . น้ำจะท่วมโลก . . . หรือแผ่นดินจะไหว



    ก็เหมือนชีวิตคนเราย่อมมีความไม่แน่นอน
    ตอนนี้เราอาจกำลังยิ้ม . . . อีกประเดี๋ยว . . . เราก็อาจกำลังร้องไห้
    แล้วอีกสักเดี๋ยว  . . .  เรากำลังหัวเราะก็ได้ ไม่มีอะไรแน่นอน . . .
    ชีวิตก็เหมือนละคร แล้วแต่ว่าเรากำลังเล่นบทอะไร
    มันมีทั้งสุข และทุกข์ คละเคล้ากันไป

    โดยเฉพาะความรัก . . . มักเล่นตลกกับตัวละครเสมอ
    ใครสุขสม . . . ก็ปลื้มกันไป
    ใครทุกข์ตรม . . . ก็เศร้าหมองปวดร้าว
    แต่ไม่ว่า เราจะต้องเล่นบทอะไร
    เราก็ต้องยอมรับให้ได้ว่า . . . ไม่ว่าผิดหวัง  . . .  หรือว่าสมหวัง . . .
    เราก็ต้องเผชิญกับความเป็นจริงให้ได้ …เพื่อตัวเราเอง


    ยามสมหวัง . . . เราก็สุขใจ  . . .  และมีกำลังที่จะเดินต่อไปข้างหน้าอย่างเปี่ยมล้น

    แม้ยามผิดหวัง . . . ถึงจะทุกข์ . . . แค่ไหน
    เราก็ต้องมีกำลังเดินต่อไปข้างหน้าเช่นกัน
    อย่ามัวแต่โทษว่าเป็นความผิดของใคร  . . .  หรือโทษฟ้าโทษดิน
    หรือโทษคนโน้น คนนี้ โทษไม่เรื่อย ไม่สิ้นสุด

    หากวันนี้ . . . เราอยากร้องไห้ . . . ก็ร้องเสียให้หมด . . .
    ร้องเสียทีเดียวให้สุด . . . เท่าความผิดหวังและเสียใจที่มี
    แล้วลุกขึ้น..เพื่อยิ้มรับกับวันใหม่ของเรา
    เพราะไม่มีใครสุขได้ตลอด หรือทุกข์ไม่จบไม่สิ้น

    อย่ายึดติดกับอดีตที่ผ่านมา ไม่ว่าสุข หรือ ทุกข์
    เก็บอดีต . . . ไว้ในความทรงจำ . . . เพื่อเป็นคติเตือนใจ
    ให้เราก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง
    ให้เราฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ด้วยความแข็งแกร่ง

    แค่เรามีสติ . . . ยึดมั่นใน . . .  พระพุทธ . . . พระธรรม . . . พระสงฆ์
    หรือสิ่งที่เรานับถือ บูชา . . . ในดวงใจ เป็นที่มั่น
    ถึงวันนี้ . . . จะไม่มีใครรักเรา . . . แต่จงจำไว้  . . .
    ไม่มีใคร . . . รักเรา . . . มากเท่าตัวเราเอง . . .

    ไม่มีชัยชนะใดยิ่งใหญ่ ..เหนือชนะ   ตนเอง
    คุณว่าใช่ หรือ ไม่


    ความรู้สึกของคนมาทีหลัง

     
     
    ฉันถามว่าเธอไปไหน ก็บอกว่า ฉันมันวุ่นวาย
    ฉันเป็นห่วงรู้ไหม ? . . . อย่าโกรธฉันนะคนดี
    ก็รู้ไม่มีสิทธิ์หวง ขอบเขตที่มีแค่นี้
    อย่าย้ำได้ไหมคนดี แค่นี้ก็เจียนตัวจะตายแล้ว

     
    ก็รู้ . . . เค้าคือคนที่สำคัญ ก็รู้ฉันมันเป็นคนแค่สำรอง
    ก็รู้ไม่มีสิทธิ์ แต่ก็เผลอคิดทุกที
    รู้ตัวว่า . . . คนที่มาทีหลัง ไม่มีสิทธิ์หวังเป็นคนที่หนึ่ง
    เป็นแค่ความลึกซึ้ง ที่เธอให้เป็นได้แค่ตัวสำรอง

     
    ตอนที่เธอดีกับฉัน ก็เผลอคิดไปมากมาย
    ว่าเธอจะรักฉันได้ และเลิกกับใครคนนั้น

    ตอนที่เธออยู่กับเขา เธอไร้ตัวตนเงียบหาย
    จะโทรก็โทรไม่ได้ นี่ฉันเป็นอะไรของเธอ

     

    ก็รู้ เค้าคือคนที่สำคัญ ก็รู้ฉันมันเป็นคนแค่สำรอง
    ก็รู้ไม่มีสิทธิ์ แต่ก็เผลอคิดทุกที ว่าเธอยินดี จะมีใจ
    แต่…รอเท่าไหร่ ๆ เธอก็ไม่มีใจ จะให้ฉันเป็นที่หนึ่งสักที
    เฮ้อ… เรื่องเศร้า ๆ ของคนมาทีหลังก็เป็นแบบนี้แหละ
    เอ้า… ใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้เหมือนฉันบ้างไหม?